Margriet Craens

Startpunt voor mijn werk is de dubbele blik waarmee ik de wereld bezie. Humor en tragiek zijn sterk met elkaar verweven. Dit vertaalt zich vaak in eindeloze pogingen en het verlangen naar een iets subliems, ondertussen twijfelend aan het bestaan daarvan. Maar het is lastig aan te wijzen wat werkelijkheid en wat illusie is, aangezien beiden slechts bestaan bij de gratie van een persoonlijk geloof in die zaken.
Als romantische ziel blijf ikzelf – met een nuchtere slag om de arm – toch op zoek naar dat sublieme. In mijn werk probeer ik daarvoor de juiste omstandigheden te creëren, aangezien die van nature meestal verre van ideaal zijn. Zo maakte ik bijvoorbeeld eerder een installatie met bergen van staaldraad en mini drive-in bioscoopschermpjes. Op die schermpjes is een video te zien waarin iemand eindeloos probeert tegen de richting van de roltrap in naar boven te klimmen, met op de achtergrond een scherm waar een berglandschap op is geprojecteerd.

Afgelopen zomer studeerde ik af aan de opleiding Beeldende Kunst aan het AKV St. Joost in ’s-Hertogenbosch. Deelname aan de Foederer Talent Award sprak me aan omdat er gevraagd werd om nieuw werk te ontwikkelen voor de expositie. Vaak word je ook juist op basis van een bepaald werk geselecteerd voor een expositie, maar Foederer durft het ongewisse aan. Dat siert hen. Het thema licht mag misschien onorigineel zijn, maar voor mij als kunstenaar wel interessant. En – laten we wel wezen - de expositie vindt plaats in de lichtstad Eindhoven tijdens lichtfestival GLOW.

Toelichting expositiewerk GLOW
Onlangs was ik in Zwitserse Alpen. Voordat ik erheen vertrok las ik over één van de manieren om in de bergen een noodsignaal uit te zenden: door middel van het reflecteren van lichtbundels met een spiegel. Reflectie is interessant omdat het terugvoert naar de ultieme basis van zichtbaarheid; alles wat het menselijke oog ziet is de weerkaatsing van licht op een oppervlak. Maar reflectie gaat verder dan de oppervlakte, want naast een natuurkundig verschijnsel is het ook nauw verbonden met het idee van waarneming. En waarneming is altijd hoogst individueel.

In Zwitserland hoorde ik dat er vroeger vanwege de moeilijk te overbruggen afstanden in de bergen ook gecommuniceerd werd door middel van vendelen, vlaggensignalen. Die traditie wordt op folkloristische wijze nog steeds beoefend (zoals in Nederland bij het Gilde). Het communiceren door vendelsignalen wil ik combineren met reflectie door middel van een gouden vlag, die schittert als je ermee zwaait. Deze vendelperformance zal aan de basis staan van mijn werk voor de Foederer Talent Award. Met vlaggenzwaaien als medium wil ik proberen een persoonlijke boodschap over te brengen.

Mijn persoonlijke website: www.margrietcraens.nl